X
تبلیغات
رایتل

لحظه ی تثبیت

دوشنبه 21 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 11:06

امروز رفتم تو پیوندهای وبلاگ تا هم سری به دوستان بزنم و هم کمی حال و هوا عوض کنم. اما جل الخالق والمخلوق حدود هشتاد درصدشان توی لحظه ای در اسفند یا قبل از آن مانده اند و تکان نخورده اند.

 این پست های لایتغیر تثبیت شده،  آزار دهنده ترین سرنوشت  خیلی از وبلاگها بوده و گویا کماکان در حال دامنگیرتر و فراگیرترشدن است... توی یک لحظه از تاریخ انتشارشان ایستاده اند و جلوتر نرفته اند.... 

 البته که نویسندگانشان حق دارند. وبلاگ در مقابل این همه فضاهای جذاب و پر مخاطب و از همه مهم تر قابل رصد و کنترل  مجازی، هیچ حرفی برای گفتن ندارد. 

من اما انگار این جا توی این فضا تثبیت شده ام. هنوز هم روزها و شب های زیادی به این فکر می کنم که اگر کمی سرم خلوت تر شد هر روز اینجا بنویسم.هنوز هم درگیرم که روزمره نویسی کنم یا نه...هنوز هم هیجان این را دارم که لبخندی روی لب خواننده ی اینجا بنشیند. هنوز هم موقع زدن دکمه ی انتشار دست و دلم می لرزد که مبادا پرت و پلا نوشته باشم . مبادا غلط املایی و انشایی نوشته را ندیده باشم....درست مثل پانزده سال پیش .

به گمانم من تثبیت شده ترو خاک خورده ترم از پستهای قدیمی وبلاگ های قدیمی....


نظرات (12)
دوشنبه 21 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 15:51
من هم همینطور:)
پاسخ:
سه‌شنبه 22 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 01:48
متشکرم که مینویسید
پاسخ:
من متشکرم که میخونین
سه‌شنبه 22 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 20:04
شما تاج سر ما هستین‌
پاسخ:
الله اکبر. ببین کی اینجاس. با غبان لاله عباسی ها که کلن همه چیزو به حال خودش رها کرده و رفته. عیب نداره باغبان جان شاعر میگه مام خدایی داریم
پنج‌شنبه 24 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 17:37
پاسخ:
دستت درد نکنه خاله جان. دیگه من از کسی که پستاش عصاره ی ایجازن توقعی غیر از یه شکلک جای کامنت ندارم که
شنبه 26 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 16:50
من که چند ماهی هست حوصله هیچ چیز را ندارم.البته به وبلاگ دوستان سعی میکنم سر بزنم.
پاسخ:
حوصله که لامصب همون طفل گمشده ی همه مونه. علاوه بر شادی. اما خب بنویس تا هر دو از رو برن. هم شادی که نیست و هم حوصله
چهارشنبه 30 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 09:12
دیروز رفته بودم باغ جنت پیاده روی ... هر خانمی از کنارم رد میشد میگفتم یعنی خودشه؟
شیطونه می گفت الکی صدا بزنم نیمه جدی ...ببینم کی برمیگرده
پاسخ:
عی وای:))
چهارشنبه 30 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 14:51
من از آبان چیزی ننوشتم. اصلا نمیدونم چرا با وجود این همه اتفاق ریز و درشت هر وقت قصد نوشتن میکنم چیزی به ذهنم نمیاد
پاسخ:
بنویس بابا. به ذهنت میاد حوصله اشو نداری.
جمعه 15 اردیبهشت‌ماه سال 1396 ساعت 12:31
سلام

به دنبال شاعر شعر ای زلف سرکجت سالار عقیلی بودم که این صفحه رو دیدم و واقعا تعجب کردم که فروردین 96 پست داشته!
موفق باشید.
پاسخ:
سلام
شما هم موفق باشین
یکشنبه 17 اردیبهشت‌ماه سال 1396 ساعت 11:55
درود
وبلاگ هم به همان دردی دچار شد که نامه های مکتوب شدن
پاسخ:
درست میگین. متاسفانه همین طوره
دوشنبه 18 اردیبهشت‌ماه سال 1396 ساعت 04:20
خیلی وقته خیلی از وبلاگ ها تبدیل به کوچه های بن بست شده اند. اگر مایلید برای رونق دادن به وبلاگ نویسی در کنار نرم افزارهای شبکه اجتماعی با ما همگام شوید، به سایت فیدلاگ که تازه افتتاح شده یه سری بزنید و با عضویت در آن، سرویس منحصر بفرد آن را که در ایران توسط هیچ سایت دیگه ای ارائه نمیشه دریافت کنید. با استفاده از این سرویس، به محض انتشار یک پست جدید، چه توسط شما و چه دوستانتان، همه دوستان از آن مطلع می شوند و در بخش پیوندهای وبلاگتان، علاوه بر عناوین صفحات دوستان، آخرین مطلب آنها نیز نمایش داده می شود. و البته این لیست بر اساس تاریخ انتشار مطلب نیز مرتب می گردد. توضیحات بیشتر در سایت http://feedlog.ir
پاسخ:
دوشنبه 25 اردیبهشت‌ماه سال 1396 ساعت 10:33
نمی دونم چرا دیگه این بلا یه روز ی معلوم بود به وبلاگ هم می رسه اما چرا اینطوری شد !!!! ما ها انگار تو زمان خشک شدیم که هنوز وبلاگ برامون زنده است . من از سال 81 می نویسم اما هنوزم وقتی نظری رو می بینم ذوق همون روزای اول تو سال 81 و 82 تو پرشین بلاگ بهم دست میده . شاید ما تو گذشته جا موندیم که مطمئنن این نیست .......
پاسخ:
خب انصافن مدیاهای دیگه جدابیت بیشتری دارن. ولی دور نمی بینم اون روزو که آدما خسته از همهمه ی این مدیاها دوباره برگردن به وبلاگ نویسی. البته این پیش بینی نبود بیشتر امید واری بود
یکشنبه 14 خرداد‌ماه سال 1396 ساعت 15:41
وبلاگ یه چیز دیگه ست برای یه وبلاگ نویس
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد