X
تبلیغات
رایتل

از تو می پرسند:)

دوشنبه 10 آبان‌ماه سال 1395 ساعت 18:07

 عارضم به حضور عاطرو انورتان که در راستای عمل به سیره  و سنت آقامون برایان تریسی هر روز صبح اولین کاری که می کنم قورت دادن بزرگ ترین قورباغه ی موجودیعنی انجام سخت ترین کار آن روز است.

 ایشان فرموده اند اگر این کار بکنید بقیه ی روز می توانید خوشحال و خندان به امور دیگر خویش پرداخته و از زندگانی لذت ببرید.  اما مشکلی پیشامد کرده و همه ی کاسه ها و کوزه ها را ریخته است به هم. آن هم این که قورباغه ی مذکور هضم نمی شود و همین طور سر دل نگارنده ی سطور می ماند. یعنی من قورتش می دهم اما او همان جا توی مری یا نهایتن سر معده سرحال و شاداب قور قور می کند و تا پایان روز به من فرصت رسیدگی به باقی امور را نمی دهد. 

مرهمی ،ضمادی، سیانوری ، مرگ موشی، قرص برنجی، چیزی ؟  خلاصه که گرفتارم .توهم هم زده ام که مبادا  قورباغه بزرگ شود مرا قورت بدهد یکهو.